حتما تا حالا متوجه شدید که هر ساله برای مقابله با بحران(؟) خشکسالی حجم عظیمی از نیروی انسانی و منابع مالی بسیج می شوند تا به کمک قشر محروم و زحمت کش جامعه یعنی کشاورزان و دامداران بیایند. این تلاشها مختص به نهاد و یا شخص خاصی نیست ، بلکه همه نهادها با استفاده از مزایایی از قبیل وام های بلا عوض، طرح خرید دام مازاد بر نیاز و کمک هایی از این دست به فکر حل این مشکل هستند. امسال هم با تلاش مسئولان پروژه همت در حال اجراست که این خود جای تقدیر دارد.
اما نکته ای که نباید از آن غافل شد این است که تاکنون همه ما فهمیده ایم که امسال اولین و آخرین سال خشکسالی نیست و هر ساله به نحوی مسئولان به عنوان مجریان درگیراین ماجرا، و کشاورزان و دامداران با این مسئله دست و پنجه نرم می کنند.
با توجه به آمار و اطلاعات هواشناسی باید به این نقطه واقف باشیم که در کشور ما تر سالی آنچنانی وجود ندارد و اگر هم دارد مختص به مناطق خاصی است و غالب مناطق هر ساله شاهد خشکسالی هستند.
قاعدتا باید همه کسانی که با این موضوع سروکار دارند(مستقیم یا غیر مستقیم) خود را با خشکسالی های پی در پی وفق داده و این را جزء جدانشدنی کشاورزی و دامداری کشورمان بدانند و تمامی برنامه ریزیهایشان را بر این اساس انجام دهند.
می دانیم که : در اولویت قرار دادن پروژه های ضربتی فقط برای کوتاه مدت موثر قرار خواهد گرفت و یرای بلند مدت پاک کردن صورت مساله خواهد بود.
خواهیم توانست با:
- احداث سدهای زیرزمینی که به گفته مسئولان در بیش از 300 نقطه درکشور در حال اجراست.
- بیمه کشاورزان و دامداران.
- جلوگیری از هدر رفتن آبهای سطحی و بارانهای فصلی
- استفاده از آبیاری قطره ای به جای آبیاری سنتی با استفاده از مشوق های لازم برای کشاورزان.
- استفاده از نیروهای متخصص و کارآزموده .
ادعا کنیم که توانستیم از تهدیدها به عنوان فرصت استفاده کنیم و به فکر فتح بازارهای جهانی باشیم.
|
+| نوشته شده توسط
جليل نوع پرست رودي در یکشنبه سیزدهم مرداد 1387
|
